ALASKA · WEST BUTTRESS · MAJ / CZERWIEC 2024
Od lodowca Kahiltna, przez obozy i aklimatyzację, po dzień szczytowy i powrót. Zobacz zapis mojej wyprawy na mapie 2D i na mapie 3D.
ŚLAD Z WYPRAWY
Wybierz całą wyprawę lub etap z zegarka. Daty i godziny pokazujemy w czasie Alaski (UTC−8).
Dotknij wykresu, aby zobaczyć punkt na mapie.
JEDNA WYPRAWA, DWA SPOJRZENIA
Mój InReach zapisywał przebieg całej wyprawy. Na zegarku Garmin fēnix 6X Pro włączałem aktywność w dniach, w których szliśmy - tutaj możesz obejrzeć osiem takich zapisów. Dystansów z obu urządzeń nie sumuję, bo opisują tę samą wyprawę.
Możesz prześledzić całą drogę albo wybrać jeden z etapów. GPX części górskiej obejmuje także powroty i wyjścia aklimatyzacyjne; lot powrotny znajdziesz osobno.
MIEJSCA, KTÓRE ZOSTAJĄ W PAMIĘCI
Od lądowania na Kahiltnie 26 maja do powrotu do Talkeetny 9 czerwca 2024. Ślady i zdjęcia pozwalają wrócić do kolejnych miejsc tej wyprawy.
Przy obozie 4 znajdował się obóz rangerów NPS z zapleczem medycznym. Na moim zdjęciu z 30 maja widać jego namioty, położone nieco z boku naszego obozu.
Nad obozem zaczyna się stromy Headwall z linami poręczowymi. Powyżej jest wyjście na grań na około 4938 m, a dalej Washburn’s Thumb i droga do obozu 5. Rejon nad stromym podejściem służył nam także do wyjścia aklimatyzacyjnego.
1 czerwca wyszedłem z obozu 4 do Edge of the World, punktu widokowego na krawędzi Genet Basin. Zachowałem zdjęcia z tego wyjścia; na mapie widać też odejście od głównej trasy. To osobny fragment mojego pobytu w górach, poza kolejnymi etapami podejścia.
Z obozu 5 droga prowadzi trawersem Autobahn do Denali Pass. Dalej są Archdeacon’s Tower, wypłaszczenie Football Field, strome Pig Hill i ostatnia grań prowadząca na południowy szczyt Denali (McKinley).
Na mapie możesz obejrzeć ten etap osobno. Następnego dnia wracaliśmy z obozu 5 do obozu 4, a ostatni zapis marszu prowadzi dalej w stronę bazy na Kahiltnie.
Po zejściu z obozu 5 zatrzymaliśmy się w obozie 4. Przed dalszym zejściem do obozu 3 i na lądowisko poszedłem do oznaczonej szczeliny wyrzucić zebrane nieczystości. Była trochę w stronę obozu 3, na lewo od drogi, którą podchodziliśmy.
Na zdjęciu z 8 czerwca widać pojemniki Clean Mountain Can, oznaczenie i otwartą szczelinę. To jeden z tych mniej widowiskowych, ale bardzo konkretnych elementów życia na lodowcu. Oznaczenie na mapie pokazuje miejsce z mojej wyprawy w 2024 roku; nie jest wskazaniem aktualnego miejsca składowania odpadów.
Z bazy schodziliśmy na główny lodowiec Kahiltna. W drodze powrotnej ten sam odcinek oznaczał podejście do lądowiska. Przed Heartbreak Hill siedzieliśmy wyczerpani, zbierając siły na ostatnie podejście. Na zdjęciu jest Piotrek. Nie było już mocy, żeby iść dalej, a do lądowiska wciąż trzeba było wejść pod górę.
Dalej trasa prowadzi przez Ski Hill, a nad obozem 3 przez Motorcycle Hill i Squirrel Hill. Za nimi jest Polo Field i zakręt Windy Corner, prowadzący w stronę obozu 4.
EPILOG Z WYPRAWY
Lot jest osobną warstwą i osobnym plikiem. Nie wliczam go do górskiego dystansu ani profilu.
PRZELOT NAD TRASĄ
Animacja na rzeczywistym modelu wysokości terenu, z płynnym oświetleniem powierzchni. Tempo filmu jest umowne; nie przedstawia prędkości marszu.
ZABIERZ ŚLAD ZE SOBĄ
Udostępniam zapis mojej drogi z 2024 roku. Na lodowcu przebieg trasy zmienia się wraz ze szczelinami i warunkami.
Trasę zapisywałem Garminem InReach i zegarkiem Garmin fēnix 6X Pro. Krótkie serie obserwacji InReacha uśredniono medianą, ograniczono przemieszczenia postojowe poniżej 35 m i pojedyncze skoki GPS. Usunięto dwie błędne obserwacje północnego skoku. Odgałęzienie do Edge of the World to moje rzeczywiste wyjście, widoczne również na zdjęciach. Wyświetlany dystans jest orientacyjną długością tak przygotowanej linii. Przewyższenia InReacha obliczono po medianowym wygładzeniu i z progiem 20 m. Osiem etapów ma statystyki zapisane w plikach FIT; nie stanowią sumy całej wyprawy. Czas zegarka to czas timera aktywności, który może obejmować postoje.
Zegarek w dniu szczytowym zapisał maksimum 6861 m, a InReach 6228 m. Wysokość modelu terenu jest oddzielną warstwą, nie korektą oryginalnego pliku. Rozdzielczość modelu może spłaszczać wąskie granie i wierzchołki. Długie przerwy między punktami są zaznaczone na profilu; odcinki między obserwacjami są interpolacją.
Nazwy miejsc i przebieg drogi: American Alpine Institute i RMI. Wybrane współrzędne: © OpenStreetMap contributors. Punkty podejść oznaczają rejony odcinków; oznaczenia przy zdjęciach wskazują miejsce ich wykonania.
Terrain Tiles accessed 2026-10-06 from AWS Open Data. United States 3DEP and global GMTED2010 and SRTM terrain data courtesy of the U.S. Geological Survey. ArcticDEM terrain data DEM(s) were created from DigitalGlobe, Inc., imagery and funded under National Science Foundation awards 1043681, 1559691, and 1542736. Pełne informacje o źródłach terenu. Podkład online: Esri World Topographic Map, z oznaczeniami źródeł na mapie. Biblioteki: Leaflet (BSD-2-Clause), Three.js (MIT).