Habicht, 3277 m n.p.m.

Poranek ponad chmurami

Około ósmej byliśmy na początku drogi. Na pierwszym nagraniu mówiłem, że ruszamy po siódmy z siedmiu szczytów. Niżej było jeszcze jesiennie: drzewa, potok i odkryte zbocza. W dolinie leżały chmury, a wyżej pojawiało się słońce.

Podczas podejścia wiele razy zatrzymywałem się na zdjęcia. Z wyższych miejsc widać było białą warstwę poniżej, jesienne drzewa nad nią i skalne góry w słońcu. Na jednym z nagrań po prostu cieszyłem się z tego widoku. Chmury nie zakrywały wszystkiego naraz – zbocza i dalsze grzbiety odsłaniały się w przejaśnieniach.

Przed jedenastą dotarliśmy do Innsbrucker Hütte. Sfotografowałem schronisko i tablicę z nazwą. W jego otoczeniu było już więcej skał i śniegu. Dalej czekało podejście w wyższe partie Habichtu.

Warunki zmieniają się na zimowe

Po południu pogoda wyglądała inaczej niż na dole. Około 13:00 mówiłem na nagraniu, że osoby idące wcześniej przed nami zawróciły ze względu na warunki. My postanowiliśmy jeszcze spróbować kontynuować podejście. Wyżej wchodziliśmy w śnieg i zmienną widoczność.

Na kolejnym filmie opowiadałem, że śniegu jest dużo, miejscami do kolan. Wokół skał i na zboczu zrobiło się biało. Chmury przechodziły przez górną część masywu, raz pozostawiając widok na grzbiet, a za chwilę ograniczając go do najbliższego odcinka drogi.

Pod szczytem weszliśmy na śnieżną grań. Krzyż najpierw pojawił się w przejaśnieniu, potem znów chował w chmurach. Ostatnia część wejścia prowadziła w skalno-śnieżnym otoczeniu, zdecydowanie innym od jesiennych zboczy, którymi zaczynaliśmy dzień.

Siedem z siedmiu

Po godzinie 14 dotarliśmy pod krzyż. Było tam oznaczenie i kasownik Seven Summits Stubai. Zrobiliśmy zdjęcia z flagą, panoramy i nagrania ze szczytu. Na jednym z nich ogłaszałem, że mamy komplet – wszystkie siedem szczytów.

W przejaśnieniach widać było śnieżne pasma i chmury poniżej. Krzyż oraz jego otoczenie były pokryte śniegiem. Po miesiącu wyjazdów do Alp Sztubajskich projekt został ukończony: Zuckerhütl, Elferspitze, Wilder Freiger, Hoher Burgstall, Rinnenspitze, Serles i na końcu Habicht.

Powrót przez śnieg i jesienne zbocza

Po szczycie zobaczyliśmy jeszcze widmo Brockenu: na chmurze pojawił się cień otoczony kolorową obwódką. Na nagraniu mówiłem, że towarzyszy nam już od kilku minut. Białe otoczenie, słońce i chmury stworzyły jeszcze jeden niezwykły obraz tego finału.

Zejście rozpoczęliśmy w tej samej białej scenerii. Chmury przesuwały się przez skalne fragmenty i śnieżną grań. Niżej znów otwierały się widoki na dolinę, a skały coraz częściej wychodziły spod śniegu.

W końcowej części dnia wróciliśmy nad las i jesienne zbocza. Zdjęcia z około 17:40 pokazują góry ponad drzewami i światło nad doliną. Po szczytowym finale pozostawała jeszcze droga na dół – siódmy kasownik nie był ostatnim krokiem tego dnia.