to drugi pod względem wysokości szczyt w Polsce oraz najwyższy w masywie Mięguszowieckich Szczytów, położony w Tatrach Wysokich na granicy polsko-słowackiej. Jego potężne ściany opadające w kierunku Morskiego Oka czynią go jednym z najbardziej charakterystycznych i rozpoznawalnych wierzchołków w polskiej części Tatr.
Szczyt wznosi się między Mięguszowieckim Szczytem Pośrednim a Cubryną. Od południa ograniczony jest Hińczową Doliną, a od północy Czarnostawiańską Doliną. Na wierzchołek nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny — wejście możliwe jest wyłącznie drogami taternickimi lub z uprawnionym przewodnikiem wysokogórskim.
Mięguszowiecki Szczyt Wielki jest celem licznych wspinaczy, oferując szeroki wybór dróg o różnym stopniu trudności. Ze szczytu roztacza się rozległa panorama obejmująca m.in. Rysy, Cubrynę, Tatry Bielskie i całą grań Tatr Wysokich.
Mój 2/15 szczyt Wielkiej Korony Tatr.
Zdobyty: 24.07.2021
