Triglav jesienią – skała, słońce i pierwsze śniegi

29 października 2022 · Alpy Julijskie

Triglav jesienią – skała, słońce i pierwsze śniegi

Moje jesienne wejście na Triglav przypadło na 29 października 2022 roku. W dolinach dominowały jeszcze kolory jesieni, a wysoko na skałach i zacienionych zboczach leżał już śnieg. Był to bardzo widokowy dzień w Alpach Julijskich.

Świt podczas podejścia

Wczesnym rankiem byliśmy już na szlaku. Niebo nad odległymi pasmami robiło się pomarańczowe, a niżej las pozostawał w cieniu. W miarę podejścia odsłaniały się jasne ściany i kolejne doliny. Po wschodzie słońca krajobraz nabrał mocnych kolorów: złotobrązowe drzewa na dole, biała skała wyżej i błękitne niebo nad nami.

Mijaliśmy schroniska i podchodziliśmy przez coraz bardziej otwarty, kamienisty teren. Przy Planice zrobiliśmy zdjęcia z widokiem na dalszą drogę. Stąd było już dobrze widać, że końcowy etap będzie wymagał czegoś więcej niż marszu po szerokiej ścieżce.

Skalne odcinki pod wierzchołkiem

Założyliśmy kaski i ruszyliśmy wyżej. Pojawiły się stalowe liny i stopnie, a ścieżka prowadziła przez strome fragmenty skały. W niektórych miejscach trzeba było uważnie stawiać nogi i korzystać z rąk. Tam, gdzie zbocze pozostawało w cieniu, trafialiśmy na śnieg.

Na grani otworzyły się rozległe widoki. Jasne, poszarpane wierzchołki ciągnęły się w wielu kierunkach, a doliny zostawały daleko pod nami. Była przestrzeń i ekspozycja, które nadają temu wejściu jego charakter.

2864 metry i droga w dół

Około wczesnego popołudnia stanęliśmy przy metalowej wieżyczce na szczycie. Zrobiliśmy zdjęcia, odpoczęliśmy i obejrzeliśmy panoramę. Na wierzchołku było więcej osób korzystających z dobrej pogody.

Przed nami pozostawał jeszcze powrót przez skalną grań i długie zejście. W dolinie znów wróciliśmy do jesiennych barw, a pod koniec dnia słońce zbliżało się do horyzontu. To wejście dało mi pierwszą historię z najwyższego szczytu Słowenii. W styczniu 2024 roku wróciłem tu na zupełnie inne, zimowe przejście z noclegiem na śniegu.