Zuckerhütl, 3507 m n.p.m.

Sam zorganizowałem tę wyprawę. W górach szedłem bez przewodnika i bez pomocy agencji.

Zuckerhütl w Alpach Sztubajskich

SEVEN SUMMITS STUBAI, 1 Z 7

Zuckerhütl, 3507 m

Najwyższy szczyt Alp Sztubajskich. Zdobyty 30 września 2023 roku.

Szczyt

  • Wysokość: 3507 m n.p.m.
  • Pasmo: Alpy Sztubajskie
  • Region: Tyrol, Austria
  • Charakter: lodowiec i wspinaczka do UIAA II
  • Pierwsze wejście: 1863 rok
  • Moje wejście: 30 września 2023

Najwyższy szczyt Alp Sztubajskich

Zuckerhütl to najwyższy szczyt Alp Sztubajskich. Jego charakterystyczny, stożkowaty kształt przypomina głowę cukru, od której pochodzi nazwa góry. Masyw ma dwa wierzchołki rozdzielone wąskim siodłem śnieżnym, a kasownik projektu Seven Summits Stubai znajduje się na niższym z nich.

Droga prowadzi przez teren lodowcowy oraz strome i eksponowane partie grani Pfaffenschneide. Technicznie nie jest to najtrudniejsza góra w Alpach, ale wymaga doświadczenia w poruszaniu się po lodowcu, asekuracji linowej oraz sprawnego używania raków i czekana.

Ze szczytu rozciąga się panorama Dolomitów, Alp Zillertalskich i Ötztalskich oraz Wysokich Taurów. Dla mnie było to pierwsze z siedmiu wejść w projekcie Stubai.

30 września 2023 zacząłem projekt Seven Summits Stubai od Zuckerhütl. To był długi dzień z ekipą: od pochmurnego parkingu i potoków w dolinie, przez kamieniste podejście, aż po śnieg, lodowcowy teren i szczytowy kasownik. Do parkingu wracaliśmy już po ciemku.

Leszek i ekipa przygotowująca się do drogi — 30 września 2023
Leszek i ekipa przygotowująca się do drogi – 30 września 2023

Poranek w dolinie

Około 7:00 przygotowywaliśmy się do wyjścia. Nad górami wisiały chmury, a przed nami była droga prowadząca wyżej w dolinę. W pierwszym nagraniu mówię o Zuckerhütl i ruszającej ekipie.

Na początku mijaliśmy potoki i zielone jeszcze zbocza. Później lasu było coraz mniej. W górnej części doliny zaczęły pojawiać się przejaśnienia, światło na skałach i widoki poniżej. Minęliśmy zabudowania oraz infrastrukturę wysoko w masywie i szliśmy dalej w kamienistym terenie.

Heinrich Klier Route i śnieg wyżej

Przy kamiennym kopczyku zrobiłem zdjęcie tablicy Heinrich Klier Route. Było to już po 11:00. Za nią widać skalne zbocza z pasami śniegu, a dalej coraz więcej bieli w otoczeniu.

W następnej części przejścia weszliśmy na śnieżny teren lodowcowy. Szliśmy pomiędzy skałami a rozległymi polami śniegu. Ślady układały się w długą linię prowadzącą wyżej. Ze stoku otwierały się widoki na kolejne lodowce, doliny i skalne grzbiety.

Na Zuckerhütl: kasownik i panorama

Po 14:00 stanęliśmy na Zuckerhütl, przy kasowniku Seven Summits Stubai i charakterystycznym metalowym krzyżu. Zrobiłem zdjęcia z ekipą, osobne kadry oraz nagranie z tego miejsca.

Słońce wróciło, a chmury pozostały niżej. Ze skał dobrze było widać rozległe pola śnieżne i dalsze pasma. Później wykonaliśmy jeszcze wspólne zdjęcie z flagą w rejonie przełęczy Pfaffensattel. Dzień trwał dalej – przed nami pozostawał powrót.

Ekipa, kasownik Seven Summits i panorama gór – 30 września 2023

Długie zejście i parking po zmroku

Najpierw schodziliśmy przez śnieg, później w kamienisty teren. Światło stawało się cieplejsze, a w dolinie znów pojawiły się chmury. Na końcowych zdjęciach skały i górska infrastruktura mają już wieczorne tło.

Około 20:00 nagrałem ostatni fragment drogi. Byliśmy blisko parkingu, ale trzeba było jeszcze dojść do samochodów. W tym nagraniu mówię o zmęczonych nogach i nierównej drodze. Szczyt był zdobyty, lecz ten końcowy odcinek także należał do całego wyjazdu.

Po zakończeniu tego dnia pierwszy etap Seven Summits Stubai był za mną. Następnego dnia weszliśmy na Elfer – drugi etap tego samego projektu.

Parametry przejścia

Długość trasy

11,77 km

Czas przejścia

6 godzin

Podejście

727 m

Zejście

1597 m

Logistyka i charakter trasy

Punktem startowym jest górna stacja Schaufeljochbahn na wysokości około 3170 metrów. Do dolnej stacji Stubaier Gletscher w Mutterbergu można dojechać autobusem z Innsbrucka lub samochodem. Dalej wjazd prowadzi kolejkami Eisgratbahn i Schaufeljochbahn. Trasa kończy się przy Dresdner Hütte.

To pełnoprawna trasa wysokogórska z lodowcem i fragmentami wspinaczkowymi. Potrzebne są lina, uprząż, raki, czekan oraz wiedza dotycząca ratownictwa szczelinowego. W rejonie głównego wierzchołka trzeba brać pod uwagę ryzyko spadających kamieni. Typowy sezon obejmuje okres od czerwca do września.

  • Trudność: trudna
  • Kondycja: 5 z 6
  • Technika: 5 z 6
  • Najwyższy punkt zarejestrowanej trasy: 3495 m
Profil wysokościowy trasy na Zuckerhütl

Film o szczycie Zuckerhütl

Materiał informacyjny regionu Stubai, opublikowany na oficjalnym kanale Stubai.

Materiały do planowania

Postaw mi kawę na szlak

Podobała Ci się ta historia? Pomóż mi przygotować kolejną wyprawę i relację.

Postaw mi kawę na szlak ☕

Otwiera się w nowej karcie. Dobrowolne wsparcie przez Suppi – samodzielnie wybierasz kwotę.